Twijfel

Ok vergeef me, ik ben zolang non-actief geweest. Ik zal nu nog een vervolgje typen, maar ik verzeker niet dat ik weer actief word.

De spanning in het begin van het jaar was altijd even wennen. Maar wanneer ik onze klas zagen, kon het alleen maar goed lopen. Alle leuke mensen van het vorige jaar bleven over en daarbij -tegen de sleur- kwamen er nog eens een heel groot aantal nieuwe mensen bij. Bovendien zat ik nog met Britt in de klas, want het was een mengelklas van twee richtingen en Britt was van richting verhanderd.

Bon, tijdens de eerste speeltijd vroeg Helien me of we een keer naar de film konden gaan. Ik zei dat het allemaal goed was, heel leuk zelf. En dus begonnen we bij te praten.

Het ging voornamelijk over de relatie met Jan, met name dat ze het jammer vond dat het niet lang duurde. Het had een week geduurd en Jan had het uitgemaakt. In kon mijn opluchting rustig verbergen.

En nee, ik wist nog steeds niet dat ik holebi was. Dat ik het niet doorhad was redelijk stom, want heel mijn leven wees alles in die richting. Het enige wat nog kon ontbreken was het spelen met Barbys wat ik niet heb gedaan.

Ik dacht dus dat die opluchting was voor ... Helien, maar dat was dus helemaal niet het geval.

Wanneer ik die avond terug thuis kwam, voelde ik me bevrijd en zoals al gezegd opgelucht.

Volgende keer hoe de eerste sfeerbeelden van het jaar waren, hoe de klas toch weer tegenviel en hoe ik in contact kwam met een heel nieuw meisje.

Ik lag samen met hun in een tent. Al vlug lagen ze hand in hand. De handen gingen al vlug naar Helien haar buik. Ze hielden het een uurtje of 2 rustig, zoals al verteld. Tot ik de gitaar ben gaan halen.
Ik heb ze toen in slaap gespeeld, maar ze lagen toen al in elkaars armen. Op dat moment zou het me niet verbazen mochten ze ontmaagd zijn geweest. Dit was (gelukkig) niet gebeurd. Dit is wat ik persoonlijk gezien heb.

Jan zelf heeft achteraf nooit iets gezegd over wat er gebeurd was in de tent tussen hun. Hij heeft de omstandigheden etc wel dingen over vertelt, maar nooit over hetgene zelf. Hetgene wat er Jan gezegd heeft kan ik pas later in het verhaal vertellen. Helien heeft echter wel een aantal dingen gezegd.

"Hij lijkt precies wel zo'n grote beer. Hij had echt een gemane stijve!" zijn letterlijk de woorden van Helien. Ik moest toegeven dat ik mijn lach niet kon inhouden toen ze dat zei. Hoe zou je zelf zijn? Ze zei dat echt op een erg verbazende toon.

Ze zei ook dat Jan in haar broek wou gaan met zijn handen, maar dan Helien hem er altijd van weerhielt, omdat Helien haar regels had. Je denkt misschien: wat een meisje dat die dat allemaal zit te vertellen. Wel, eerlijk gezegd vind ik dat ook. Dat was het begin van hoe ze een slet is geworden. Het gaat niet om het feit dat ze met Jan wat dingen deed, maar om hoe ze ermee omgaat. Maar dat terzijde.

Nu ga ik in het verhaal een sprong maken naar 1 september, waar ik te horen kreeg wat er na het eindejaarsfeest is gebeurd.

Maar je vraagt je nu af hoe de vriendschap tussen mij en Jan in de vakantie evolueerde. Wel, ik was erg veel op vakantie, ik was denk ik 1 week thuis van de 8 en die week was ook de allereerste, waarin het eindejaarsfeest is gehouden. Het spreekt dus vanzelf dat ik met niemand in de vakantie nog contact had, dus ook niet met Jan. Ik besefte ook niet echt dat Jan zo speciaal was geweest op het eindejaarsfeest. Ik dacht gewoon dat hij was net als alle andere jongens (alle de meesten) uit de klas. Een normale vriend.

Ze vroegen beiden heel bezorgd aan mij of het wel ging, of er iets was en of ze iets konden doen. Ik wou geen hulp, ik wou namelijk alleen zijn! Al snel stuurde ik ze dus weg en ze respecteerden dat. Van Helien wist ik al dat ze bezorgd om mij was, maar dat Jan zo bezorgd was, was een aangename verassing!
Het voelde allemaal zo goed aan. Ik was gewoon verbaasd dat er tussen twee jongens zo snel zo'n grote vriendschapsband groeide en dat leek me gezien de omstandigheden ook niet raar.

Maar waarom het plots zo klikte? Ik heb eigenlijk geen idee. We zijn twee volledig verschillende personen, maar we vullen elkaar zo goed aan dat het plots klikte denk ik. Dit is ook maar wikken en wegen.

Jullie vragen zich misschien ook af of ik al door had dat ik op hem verliefd was? Wel ik kan je zeggen: nee. Ik voelde me ongeloofelijk goed in mijn vel bij hem en had een goed gevoel bij hem. Ik dacht dat het een vriendschapsband was. Hoe kan het een anders? Een liefdesrelatie tussen jongens dat gaat toch niet? Als het al in mijn kop kwam, ging het dus al snel terug weg!

Dan was het eten. Mijn ma zat dus mee aan tafel en begon mee een gesprek te voeren. Natuurlijk heel geforceerd zoals altijd alle moeders doen. Ze deed het alsof zij daar de schoolmeester was. Dat ze dan me nog eens zat te knuffelen constant, lieve woordjes te zeggen en kortweg te profiteren van het feit dat mijn vrienden hier waren en ik dus niets kon zeggen.

Achteraf toen we even alleen waren, maakte ik er dus een opermerking over, weliswaar op een vriendelijke toon. Ik weet niet waar die opmerking bij haar schoot, maar ze begon direct te huilen. Is het zo abnormaal dat een kind niet heel de tijd zijn ma erbij wil als zijn vrienden er zijn? Het feit dat mijn ma aan het roddelen was geweest, was trouwens ook niet echt aangenaam geweest...

Ondertussen vertrok iedereen 1 voor 1. Iedereen kreeg een dikke knuffel van iedereen. Van sfeer gesproken! Ik zat samen met Jan en Helien echter terug boven te praten. Echter moest Jan al vlug naar huis (geen knuffel :[ ) en dus bleef ik alleen achter bij Helien. Na wat gesprekken vertrokken we naar beneden en ondertussen was 50% ook al weg (en ja, telkens naar beneden gekrost voor knuffels! :p).

We bleven met een drietal mensen over die moesten wachten op iemand die ze alle drie mee naar huis ging brengen. 1 daarvan was Helien. En ja, dit maal heeft Helien wel vertelt wat er is gebeurd die nacht. Ook ging het over wie ooit verliefd was geweest op wie.
Nu echt driedubbel sorry, ik kan niet vertellen wat er gebeurd is die nacht, want ik moet door. Volgende keer dus :$.

Dus het volgende staat gepland voor de volgende keer: Wat is er na die nacht gebeurd. Daarna maken we een sprong voorbij de grote vakantie en gaan we naar 1 september, waar ik onder andere te weten kom wat er na het feest is gebeurd.
En nog eens sorry :p

Ik heb dan toch een plekje kunnen vrij krijgen om het vervolg op mijn verhaal te schrijven, voor de geinterresseerden.

's ochtends werd iedereen pas laat wakker. Mijn moeder is ons moeten wakker komen maken, omdat ze anders te laat op haar werk kwam (ze moet om 11 uur op haar werk zijn). Toch was iedereen nog moe en zijn we half wakker blijven liggen. Na een halfuurtje zijn de meeste naar binnen gegaan voor warme broodjes te eten. Toen er enkele mensen om 12 uur nog altijd in hun bed lagen *kuch helien kuch*, zijn ik, Jan en Bobby haar gaan wakker maken op een nogal onaangename manier. Ja, koud water werkt altijd het beste! :)

Daarna hebben we nog even zitten gamen, trampoline springen, dansen (moest je zien :p), ... Britt moest dan naar huis, dus iedereen samen en groepsknuffel. We besloten om naar het stad te gaan om wat te gaan eten en bij de pizzaria stopten we. Al vlug ontstonden er wat gesprekjes over gisteren avond wat er allemaal gebeurd zou geweest zijn tussen Jan en Helien. Hun twee hielden echter schuchter hun mond.

Daarna hebben we nog ff wat rondgestapt in het stad. Iemand moest ergens iets gaan ophalen. Dus gingen Jan en Bobby een ijsje halen, anderen wachten op het stadsplein en ik en Helien waren een stapje gaan doen om wat drank te gaan halen. Al rap vroeg ik wat er gebeurd was, maar veel zei ze toen nog niet. Alles wat ze zei was dubbelzinnig. Maar op de een of andere manier kwam het gesprek nu op masturbatie. Ik herriner dat ze zei: "Ja, ik doe dat. Als ik op bed lig, dan kan ik het gewoon niet laten om even naar beneden te gaan ..." Zoiets was het. Naja, dat maar om een beeld te geven van haar. ;) Dan kwamen we terug met een grote Fanta fles. Het was allesinds een goed gesprek, hoewel ze niets wou lossen.

Daarna zijn we allemaal naar de bowling gegaan. Wat er daar gebeurd is, is wat er normaal gebeurd in een bowling. Echter na enkele strikes op mijn naam zei Bobby iets waar ik door geschokt was. Het ging over An. Hij wist het over mijn avontuur met An en ik wist ook enkele van zijn liefdes. Maar hij maakte er dus een sarcastische (=bijtende vorm van spot) opmerking over. Ik was er zo door aangeslagen. Plots werd ik stil, van het bowlen bakte ik niets meer.

Ja, die pijn van An was ondanks dat er 2 jaar tussen zat vers. Plots was alles niets meer waard. Ik vond het leven stom, ik wou weg, ik wou alleen zijn, ik wou dood, ... Ja, ik wou dood. Ik heb al veel erge dingen meegemaakt en als ik dan plots een depressie heb, dan stort alles in en komt dat allemaal terug naar boven. Dan kan er niets meer van het voorbije leuke jaar in mijn hoofd. We zijn weggegaan en thuis aangekomen bleef iedereen luieren. Ik zat er maar wat  bij, nog altijd even stil.

Tot Helien en Jan naar boven gingen. Ik vergezelde hen omdat ze het vroegen. Ik had het nooit gedaan als ze het niet vroegen, want ik wou hun namelijk koppelen. Waarom ze het vroegen weet ik niet. Misschien iemand om het gesprek wat op gang te houden, want normaal ben ik erg sociaal. Toen echter lukte dit niet. Ik zei geen woord en dat mag je letterlijk nemen.

Alles spookte door mijn hoofd. An, Lies, dood van iemand die ik goed kende, ... Ik kon het gewoon niet meer. Ik moest alleen zijn. Ik moest wenen. Ik wou dat alleen doen, rustig alleen uithuilen en dus liep ik de kamer uit. Ik liep naar de badkamer en direct waren Helien en Jan me gevolgd.

Nu moet ik terug weg. Het zal echter in drie delen worden. Goede avond nog. Dan wil ik jullie niet onthouden waarover het de volgende keer gaat. Wat gebeurd er nadat ik wegliep van Jan en Helien? Wat is er de nacht zelf gebeurd tussen Jan en Helien? Waarom is mijn ma beginnen wenen? En het afscheid van het eindejaarsfeest.

Vorig jaar hadden we een erg goede sfeer in onze klas. Iedereen was vriend van iedereen (buiten 1 rotte appel). Deze schold dan ook mij en nog iemand anders (laten we hem Jan noemen) ook heel de tijd uit voor homo. Ook iemand met een lief schold die uit voor 'zwanger' (deze noemen ik britt). Maargoed, omdat het zo een goede sfeer was, rees er ergens in de groep om in de grote vakantie een grote vakantie een groot feest te houden. Vanuit dat idee is er niets gekomen, maar er is wel iets anders uit gekomen. Een nacht (en de dag ervoor en de dag erna) waarin we in tenten gaan slapen, filmpje zien, luieren, gaan bowlen, de jongens gameden, veel lekker eten, ... Dit feest hield bij mij thuis plaats.

Vooraf waren er erg veel mensen die er naar uitkeken. Wilde plannen werden gemaakt. Echter mochten er enkele mensen niet komen, omdat ik wist dat deze de goede sfeer kapot gingen maken, waaronder ook de rotte appel. Tegen hun werd dus geen enkel woord gezegd.

Dit alles bracht me dichter bij Jan. Hij keek zo uit naar het feest en dat kon ik niet genoeg horen. Het was het eerst sinds ik hem had leren kennen in het begin van mijn derde jaar dat ik echt dichter bij hem ging groeien. Hij was toen trouwens ook verliefd op een meisje (deze laten we helien noemen) en ik was ook met haar goed bevriend. Ik heb hun ook half gekoppeld en daar was Jan me echt dankbaar voor.

Dan begon het feest. Na alles lang opgeruimd en klaargemaakt te hebben, kwamen alle mensen aan. In het begin was iedereen nog wat 'verlegen', of eerder gewoon wat stil. Maar eer dat iedereen aangekomen was en dat alle zakken in de garage waren gezet, liep alles wat losser. We zaten in de kamer waar de TV, PC, gitaar, DVD-speler, playstation staat. Hier werden al rap grapjes gemaakt over mijn gitaar (omdat er een klein laagje stof op lag :p), maar dat waren mopjes die moeten kunnen vind ik. Als het echt brutaal word echter niet.

Al rap gingen we naar buiten, want het was prachtig weer. Daar legden we ons op een grote trampoline en begonnen we al wat te snoepen en zaten we al wat te luieren. Een meisje met problemen (nele) had toen net ruzie gehad met haar moeder. Ik en nele zonderden ons wat af en begonnen erover te praten. Het gesprek eindigde toen ik het volgende zei: "Kom, trek het je niet te veel, geniet nu van de tijd dat je niet bij je moeder bent en laten we plezier maken." Daarbij kwam ze terug met een brede glimlach bij de groep zitten.

Dan begon iedereen het snoepen een beetje beu te geraken en ik, Jan, Bobby (nog een andere jongen en dat waren trouwens de enige 3 jongens die er waren) gingen al rap wat emmers klaar zetten in de garage, de zakken opzij zetten en boven waterballonnen vullen. En al rap ontstond er een groot watergevecht waar we enkele mensen goed hebben gepakt en ik en Jan hebben onder andere Helien en nog wat andere meisjes samen nat gemaakt.

Ik vond het zo tof, Jan was tot een echte goede vriend aan het groeien.

Daarna ging iedereen weer op de trampoline liggen om hun kleren dan te laten drogen. Al rap werd er ook rode verf in mensen hun haar gespoten, wat de sfeer alleen maar vergrootte. :) Gelukkig was ik van die rode verf gespaard. Lol.

Al vlug was het tijd om de drank uit te gieten. Van mijn moeder mocht er geen bier gedronken worden, maar dat was echt niet nodig om de sfeer er goed in te krijgen.

Daarna kwam het avondeten op tafel (broodjes smos). Ondertusseen was iedereen al gedroogd en begon de zon achter de haag te verdwijnen. Tijdens het eten ontstonden er vele leuke (en grappige) discussies, onder andere over dikke mensen en je bent wat je eet.

Daarna ging ik met wat mensen naar boven op mijn kamer, dit waren denk ik 4 meisjes waaronder Britt (mijn beste vriendin). Ze wouden dat ik een concert gaf met de gitaar. Ze hebben mij goed moeten dwingen, want ik sta niet graag helemaal alleen in de belangstelling. Maar dan speelde ik toch en iedereen vond het goed. Al rap probeerde Britt ook eens. Toen moest ik bij een bekend liedje zingen (ja echt! :P). Ook daartoe hebben ze me onder druk moeten zetten en ja, toen ik begon werd er inderdaad al rap gelachen. Niet dat ik iets anders verwacht had hoor.

Toen ging het raam even open en we hoorden de gesprekken van de 10 man die nog aan tafel zat te praten en al vlug werd er wat heen en weer geroepen. Er werd ook weer veel gelachen. :-). Toen zijn Britt etc naar beneden gegaan, maar er bleef 1 meisje die gitaar wou leren spelen en ik moest haar lesgeven. (lol)

Al rap kwam Jan naar boven. Blijkbaar had Britt zitten opscheppen over mijn gitaar spel en al snel moest ik alles opnieuw spelen en Jan was ervan in de wolken. Een heerlijk gevoel kreeg ik toen. Een gevoel van respect, van het aanvaarden van mij. Het was echt wel een goede vriend aan het worden. Ook hij wou daarna eens proberen en al rap moest ik het hem ook leren. Omdat hij er echt niets van bakte had ik zijn handen vastgenomen en bij wijze van spreke met zijn handen gitaar gespeeld.

Daarna ging iedereen terug naar beneden. We besloten toen om een DVD te gaan halen in de videotheek. Dus wij met zijn 15 naar de videotheek. Daar gingen Jan en Helien samen in de porno afdeling en wat er daar is gebeurd moet ik jullie schuldig blijven. Doch ik vond het leuk dat het klikte tussen hun.

Na veel gediscussierd te hebben over welke DVD hadden we een echt goede humor film genomen (en ja het onderwerp was sex). We installeerden ons in het kot en zette de DVD op. Snoep, chips, drank, goede sfeer, goede film, ... Alles was erop en eraan. En ja, ik zat langs Jan.

Na de film gingen we slapen, of hoe zeggen we dat, klaar maken voor te gaan slapen, want iedereen was zo zot bezig en iedereen was zich zot aan het lachen. Degene die zich nog het meest 'high' gedraagde was ik toch wel. Het was echt weer zo'n leuk moment. Eer alle tenten opgezet waren en de dekens beneden lagen, legde iedereen de dekens op de trampoline en werd er dan gesprongen, gerold, gelachen, gewoonweg we hebben ons geamuseerd.

Dan was het tijd om in ons bed te duiken. Ik lag samen in de tent met Helien en Jan. De eerste twee uren waren zalig. Jan was zijn move nog maar een klein beetje aan het maken en het bleef de eerste uren met hand in hand en er ontstonden prachtige gespreken. Ik samen met na Britt mijn twee beste vrienden in een tent, met prachtige gesprekken. Toen de gesprekken gedaan waren ben ik mijn gitaar gaan halen en ik heb Jan en Helien in slaap gespeeld en ja ze lagen in elkaars armen.

Al rap kwamen Britt en Nele me vergezellen en dan zijn we allemaal als een blok in slaap gevallen. Vervolg is voor de volgende post, want deze post is al lang genoeg. ;)

Wat er volgende dag gebeurd: bowlen, gamen, geluier, maar vooral een depressie van mij.

Dat dit weer op een kamp gebeurde is denk ik geen toeval. Je zit ook 24 uur op 24 met elkaar opgescheept. Dit is een kamp dat ergens op het einde van het 6e leerjaar plaatsvind. Dit keer was het meer dan alleen maar strelen, dit was al serieus. We hebben regelmatig elkaar gestreeld, ook op enkele plekken beneden. Tjah, eigenlijk weet ik niet veel wat ik hierover moet zeggen. Het is erg ver gekomen. Enig besef van wat we deden hadden we niet.

Achteraf toen we elkaar zeiden, vroeg ik hoe het nu eigenlijk zat. Hij zei dat het toch maar gewoon een probeersel was. Beetje teleurgesteld dan toch...

Dat was alle inleiding. De volgende post gaat over het huidige leven, over het begin over september dit jaar. Kan ik eindelijk beginnen aan het echte verhaal.

Ja, mensen, ik weet het. Nogal weinig over het holebi zijn, ik weet het. Echter moet je dit weten vooral eer je kan begrijpen wat er allemaal gebeurd in de toekomst.

Dus ok, An en ik hebben elkaar leren kennen via een leuk gesprek, An is erg populair en ik heb het wow-gevoel. Dan heeft zij in mijngat geknepen en werd ik direct stapelverliefd.

Ik denk dat ze doorhad dat ik verliefd op haar was. Ik denk dat ze toen al spijt had van het feit dat ze in mijn gat geknepen had. Maar we bleven verder praten en mijn gevoelens voor haar werden alleen maar erger.

Uiteindelijk kon ik het niet langer uithouden en besloot ik het aan te vragen. Dus ik stapte op school naar haar toe als ze bij niet te veel mensen stond en vroeg haar of ik haar mocht spreken. En wat deden deze mensen? Ze begonnen naar ergens te wandelen. Toen ik het haar dan op een of andere manier vroeg, weet al niet meer niet gedetailleerd hoe, dan begonnen ze heel hard te lachen en gingen ze opnieuw naar ergens anders. Ik bleef daar alleen staan op de speelplaats ...

Wat volgt: opnieuw een verhaal uit het lager dat ik vergeten ben te vertellen. Mijn eerste langer dan een nacht met iemand dingen doen. ;)

Het was studie voor de examens. Ik liep de trap op toen het gedaan was, maar ik moest nog iets zeggen aan mijn vriend en maakte rechtsomkeer. Terwijl dat ik rechtsomkeer maakte kneep, jawel!, An in mijn gat.

Ik was helemaal in de wolken. Had zij niet in mijn gat geknepen zou ik nooit verliefd zijn geworden (heb nog een beetje realisme), maar dit veranderde de zaak helemaal. Ze had in mijn gat geknepen!

Meteen werd ik stapelverliefd. Dat ze een slet is en dat ze super populair is en mij dus nooit zou willen, zag ik niet. Ze kneep in mijn gat!

Al snel kon ik haar toevoegen op msn en ik moet toegeven, we hebben een aantal leuke gesprekken gehad. Dit zorgde dat ik alleen maar meer verliefd werd.

Ik luisterde die tijd veel naar het liedje 'With you' van de Reanimation CD van Linking Park. Telkens als ik naar dat liedje luister, dan denk ik aan haar. Nu nog altijd. Dat ik het nu bijna niet meer luister zal ook wel wat met het vervolg te maken hebben zeker?

Het vervolg liep zo slecht af, dat ik sindsdien niet meer verliefd ben geworden. Tot kort, maar daarover later in het verhaal meer. Nu ben ik veel voorzichtiger in verliefd worden. Het gevoel van mijn hart gaat eerst langs mijn hersenen en word dan pas geuit. Alleen kan je de echte liefde niet tegenhouden, al is dit een jongen.

Maar eerst het vervolg van het verhaal; in de volgende post!

Ondertussen is het eerste jaar al gepaseerd. Ik ben het nieuwe jaar begonnen en nog altijd zit ik met dit zelfde voornemen. Maar ik kan je verzekeren, dit lukt niet. Men zegt dat een ezel zich geen twee keer aan dezelfde steen stoot, maar ik ben duidelijk erger dan een ezel!

Ik denk dat ik haar heb leren kennen op een maandag. Want ik moest vrijdag op strafstudie gaan en ik moest maandag nog een blad afgeven. Ik was echter te laat (op de middag) en ik moest naar een speciaal lokaaltje. Daar stond zij ook. An (fictieve naam).
Ik wist niet hoe ik haar moest aanspreken. Zij was echter een erg populair meisje en ik maar een lelijk jongetje ... Dat ik haar erg knap vond, maakte het alleen maar erger natuurlijk.

Deze spanning was echter voor niets, zij begon tegen mij te spreken. Ik dacht in mijn eigen: wow, ze begint tegen mij te spreken!!! Ja, uiteindelijk na een grapje van haar kwam het wel wat los en we begonnen wat vlotter te praten. Ik weet helemaal niet waarover het gesprek ging. Ik denk dat het ook totaal niet terzake was op dat moment. Ik praatte met een populair meisje en ze is nog knap ook!

Toen kwam de leerlingenbegeleider aan en het gesprek eindigde. Was het ook maar zo met dit verhaal ...

De volgende ochtend kom ik vol goede hoop de klas binnen. Echter was dit volledig ongepast. Iedereen van de klas was op de hoogte van dit. Iedereen komt dan rond u staan en o, o, o ... De enkele die het nog niet wisten, kregen het direct te horen. Ik was totaal overbluft daar al deze (negatieve) aandacht. Maar steeds kreeg ik niets van Lies te horen. Het bleef stil voor een hele tijd. Tegen de middag komt ze naar mij en zegt ze dat ik niet echt iemand voor haar ben. Direct gaat ze weer weg. Haar vriendinnen stonden iets verder en het zou me niet verbaasd hebben als ze alles gehoord hadden.

Ik heb me die dag geen moment op mijn gemak gevoeld. Ik had het gevoel me belach gemaakt te hebben voor heel het school (en die bedraagd meer dan 1000 man). Na deze zware confrontatie had ik mezelf voorgenomen niet meer zo snel verliefd te worden. Maar of dit lukt?

Ondertussen had ik de grote stap naar het middelbaar gemaakt en ja, daar werd ik al evenveel verliefd. Mijn beste vriend, Thomas (valse naam), had in die tijd een vriendin. Het was het populairste meisje van heel het school. Dat deed mij alleen maar meer verlangen naar gelegenheid en in mijn eerste jaar werd ik direct ook verliefd. Dit op een meisje, Lies (valse naam), die toen nog niet zo populair was, maar later wel zou worden. Ik vroeg aan Kwinten raad wat ik toch zou moeten doen om het met haar aan te vragen. Hij zei dat ik een briefje moest schrijven. Deze heb ik geschreven. Dan vroeg ik of er nog iets extra moest zijn. En hij zei: "Misschien kun je het in de vorm van een hartje knippen!" En ik, naar alles wat Thomas zei luisterend, deed dat. Thomas ging deze brief dan afgeven aan Lies. Dit gebeurde en in de verte hoorde ik een gelach.
Hoe dit volgende ochtend is afgelopen vertel ik in de volgende post.

Na de korte inleiding heb ik tijd voor het echte verhaal van hoe het bij mij is begonnen. Ik begin eigenlijk met een nieuw verhaal nu, maar jullie moeten hetgene wat ik vorige keer vertelt heb in jullie achterhoofd houden. Zo begrijpen jullie meer waarom ik dit gedaan heb.

Ik was toen eigenlijk nog niet zo oud, ik schat in het 5e leerjaar ofzo. Maar toch was ik al veel verliefd geworden en veel gekwetst geweest. Je kan denken: In het 5e al? Ja zeker, ik ben altijd iemand geweest die heel vlug verliefd werd en het dan ook meteen serieus nam. De anderen deden dat dus niet. Ik ging op muziekkamp ergens dus in het 5e. De eerste dagen maakte ik veel plezier, ik had enkele vrienden en de muzieklessen vielen goed mee. Ik was erg goed bevriend met degene waarmee ik in de kamer sliep. Van het 1 kwam het ander.

Hoe dat gebeurde? Ja, zoals ik al zei, ik was toen erg kwetsbaar. Ik dacht dat niemand van me hield. Ik had toen al ook mijn behoeftes en ik was duidelijk niet de enigste. Wat maakte dat ik deze (naar sommige hun mening misschien) stommiteit begaan heb.

Maar wat er dan precies is gebeurd? Ach, we hadden die avond een erg gezellig gesprek. Het kwam in de laat-avond over op het gesprek meisjes. Hoe we van dat onderwerp naar elkaar zijn gekomen herriner ik me niet meer precies. Dat kan jij maar verzinnen, maar het gebeurde dus. Ik klom op hem en we begonnen gewoon wat te knuffelen. We deden ons T-Shirt uit en we streelden elkaar over de borstkas. Dat deden we tot er iemand binnenkwam. Het was een mentor. Hij had echter niets door van wat er gebeurd was, want we konden vlug van elkaar gaan, omdat de deur openging zodat hij ons niet direct kon zien. Nadat hij zei dat we moesten gaan slapen deden we dat ook.

De rest van het kamp is er niets gebeurd. Er was nog een fuif, maar daar ook niet. Het enige wat we waren was: echte goeie vrienden.

Had ik toen ook maar enig idee dat ik homo of bi was, kan je jouw ook afvragen? Wel, ik kan u zeggen dat ik toen nog niet eens wist wat een holebi is.

Nu ga ik studeren, nog de groeten!

Bij iedereen begint het natuurlijk anders. Bij iedereen zijn de symptomen voor het holebi zijn anders. Bij de een kan het gewoon binnenschieten als je aan het nadenken bent (Zou ik niet homo kunnen zijn?), anderen worden gepest en als homo uitgescholden en gaan nadenken of dit wel niet waar kan zijn en bij nog anderen komt het gewoon omdat ze verliefd worden.

Bij mij is dit als volgende gegaan. Ik heb nooit veel succes gehad bij meisjes. Op vriendschapvlak wel (meer meisjes als vrienden dan jongens), maar op liefdesvlak totaal niet. Als gevolg kwam dat ik dagen aan een stuk depressief rondliep (Wat is er toch mis met mij?). Ik herriner me nog een dag waarin ik na een msn gesprek wenend op de fiets ben gesprongen nadat een meisje me hard had uitgescholden.

De rest is echter voor morgen, want ik ga nu slapen. Ik zit namelijk midden in de examen periode.

Slaapwel iedereen!

Hallo,

Ik ben Jeroen. Ik ben bi. Echter heb ik daar lang over getwijfeld. Ik ben hier terecht gekomen toen een vriend van mij de link gaf van de blog van elias. Ik heb dat verhaal in 1 keer uitgelezen. Ik wou dat ook doen, maar dan voor mijn eigen leven toegepast. Het is niet de bedoeling hem na te doen (hoewel ik dit wel ga doen), maar het is de bedoeling om weer een andere versie van de twijfels van het homo of bi worden op het net verschijnt. Ik zal dan ook uitgebreid praten over de periode met mijn twijfels en zal daar veel aandacht aan besteden.

Ik hoop dat ik niet te veel negatieve reacties krijg, want daarvoor sta ik zeker en vast nog niet te zeker in mijn schoenen. Ik zit nu in de periode dat ik mijn bi zijn nog maar pas aanvaard heb. Ik heb nog nooit iemand vertelt hierover, dus jullie lezers zijn de eerste die dat te weten komen.

Jeroen is wel een valse naam. Waarom deze naam? Tjah, ik moest iets kiezen ... Maar toch heeft een iets diepere betekkenis. Ik heb lange tijd voetbal gespeeld met iemand die Jeroen heette en dat was echt het typetje van een homo.

Voila, dat was het. Hopelijk aangenaam kennismaken.

Groeten,
Jeroen